อารมณ์ของคนที่เป็น Minimalist ในไทยและอังกฤษ

เมื่อวานมา Present งานวิจัยตัวเองเรื่อง "อารมณ์ของคนที่เป็น Minimalist ในไทยและอังกฤษ" ที่งาน 9th Degrowth International Conference ประเทศ Croatia 🇭🇷 แบบ Open to Public ขอแชร์ Findings บางส่วนของงานวิจัยนะครับ

"ความพอที่แท้จริง มันต้องลดจากส่วนเกินความหรูหรา (Luxury Surplus) ไม่ใช่ไปลดสิ่งที่ยังไม่รอด (Barely Survival)"

"เวลาจะบริโภคอะไรบางอย่าง ให้ดูว่า Core ของสิ่งที่เราบริโภคจริงๆคืออะไร สิ่งไหนคือส่วนเกิน ที่เราต้องจ่าย ที่มันไม่ใช่แก่น แล้วเราควรจะจ่ายเปลือกตรงนั้นไหม?"

"เราควรใช้เวลาอยู่ใน Office ให้น้อยลง หาเงินให้น้อยลง (ไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย) เพื่อให้มีเวลาที่มีคุณภาพมากขึ้น"

"หยุด Defyตัวเองจากของ และซื้อของเพื่อImpressคนอื่น จะทำให้มีอิสระทางการเงินมากขึ้น"

"ทุกการใช้จ่ายที่ถูกเกินจริง ต้องมีสิ่งอื่นแบก Cost ตรงนั้นไว้เสมอ"

คำถาม คือ "แค่ไหนถึงจะพอ เพราะความพอแต่ละคนไม่เท่ากัน" หรือ "แบบไหนที่ทำให้คนรู้สึกว่าพอแต่ยังมี Freedom และ Value อื่นๆ? "ทำยังไงให้คนที่รู้จักพอไม่โดน Take Advantage จากคนที่ไม่พอ?" "Capitalism ใช่คำตอบจริงรึเปล่า เพราะถึงจุดนึง Well-Beingคนไม่เพิ่ม จากการบริโภคนิยม"?