สายอาจารย์นอกจากสอนต้องทำอะไร?

สายอาจารย์ (นักวิชาการ) นอกจากสอน/บริหาร/บริการงานวิชาการแล้ว ยังมีอีกงานนึง คือ ต้องสร้างองค์ความรู้ใหม่ให้กับเรื่องที่เราเชี่ยวชาญ แต่องค์ความรู้ใหม่นั้นจะเป็นที่ยอมรับถ้ามากขึ้น ได้ผ่านการตีพิพม์ผลงาน

การตีพิมพ์เปเปอร์จึงเป็นอีกหนึ่งใน KPI ที่อาจารย์นักวิชาการต้องไขว่คว้า เพื่อตำแหน่งทางการศึกษา เช่น รศ. ผศ. ศ. ซึ่งแต่ละเปเปอร์ก็จะมีความยากง่ายที่ตีพิมพ์ไม่เหมือนกัน... (ขอไม่พูดถึงประเด็นที่มีข่าว นักวิชาการในไทยบางกลุ่มได้ทำการซื้อผลงาน เพื่อแลกกับการได้มีชื่อตีพิมพ์ในบาง Journals)

ถ้าได้ตีพิพม์ในJournalที่ดี (อาชีพอาจารย์ หรือ นักวิชาการจะเปิดกว้างมาก เรียกว่าแทบเลือกงาน เลือกประเทศที่อยากอยู่ได้เลย) แต่การตีพิมพ์ใน Journal ที่เป็นที่ยอมรับสากล นั้นมีความยากมาก (ถ้าเทียบกับ Journal ที่ไม่มีชื่อเสียงดี) เนื่องจากต้องผ่านการคัดกรองที่สุด ถึงที่สุด ยกตัวอย่างเช่น Acception Rate ของ JMS (Journal of Management Studies) อยู่ที่ประมาณ 5% และกว่าจะได้ตีพิพม์แต่ละเปเปอร์ใช้เวลา 2 ปี

Journal ก็อยากได้เปเปอร์ดีๆไปตีพิมพ์ เพื่อเพิ่ม Ranking ให้ Journal ตัวเอง หนึ่งในกลยุทธ์ในการจัดหาคนมาตีพิมพ์กับเขาคือ การจัด Publishing Workshop ตามประเทศใหญ่ๆ โดยเขาจะคัดเลือกจาก ผลงานที่ยื่นไปซึ่งมี Potential ที่จะได้ตีพิมพ์กับเขา โดยเขาจะเป็น Incubator และเขาได้มีงบSponsor ในการร่วมกับเขา เช่น ค่าโรงแรม หรือ ค่าเดินทาง หรือ ค่าอาหาร

สัปดาห์นี้แอดรับคัดเลือกได้มาเข้าร่วม Workshop กับ Journal of management studies (FT50, Top 50 Journals ในสาย Business และอยู่ใน ABS Rank ของ UK) ที่จัดกับ Durham Business School ซึ่งคนเข้าร่วมมีตั้งแต่ Professor ที่ทำงานมาแล้ว 30 กว่าปี ไปถึง เด็กป.เอก ที่กำลังเริ่มทำงานวิจัยตัวเองที่หัวข้อดูมี Potential

งานนี้แอดเจอคนไทย 3 คนในงาน ....... ซึ่งแต่ละคนก็จะได้ Comments ต่างกัน ตามเรื่องที่เขียน

แอดได้ Comment สุด Classic คือ "ฟังแล้วเรื่องของคุณเหมาะกับตีพิมพ์เปเปอร์ด้าน Marketing มากกว่า Management.... ส่วนเพื่อนแอดโดนคอมเม้นว่าคุณเหมาะกับไปตีเรื่อง Supply Chain นะ" ซึ่งก็ยอมรับแต่โดยดี

การโดนปฎิเสธผลงานในสายวิชาการเป็นเรื่องปกติ เพราะกว่าจะเป็น Expert ได้ จะต้องโดน Challenge นับไม่ถ้วน ... แม้ว่าบางคำถามอาจจะไม่น่าลงไป Argue ด้วยก็ตาม