มุมมองต่อประเด็น"นักเรียนทุนรัฐบาลไทย"

ผมเห็นเพื่อนๆในวงการวิชาการหลายคนกำลังโพส ประเด็นเรื่อง “ทุนรัฐบาล” หลังจากที่มีนักเรียนทุนรัฐบาลไทยออกมาพูดถึงสัญญาผูกมัดให้ต้องกลับมาทำงานใช้หนี้ระยะยาวและตั้งเงื่อนไขค่าปรับที่สูง

ปัญหาน่าจะไม่ได้อยู่ที่ “ตัวทุน” แต่น่าจะเป็นที่ระบบที่อาจจะยังไม่สามารถให้นักเรียนทุนแสดงศักยภาพได้เต็มที่ในช่วงเวลาที่ต้องกลับมาใช้ทุน ประกอบกับแรงจูงใจของมนุษย์อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา

การที่จะได้ทุนให้เปล่าในมหาลัยระดับต้นๆของโลกนั้นมีการแข่งขันสูงมากๆ ส่วนตัวเลยยอมเลือกมหาลัยที่ให้ทุนให้เปล่า ในRank ที่ไม่สูงเท่ามากกว่าเอา Top U แต่ติดทุนที่ผูกมัดจากเมืองไทย

หลีกเลี่ยงไม่ได้ว่าชื่อมหาลัยที่จบยังมีผลสำคัญมากในวงการวิชาการ อาจจะรวมไปถึงงาน STEM แต่สิ่งที่นอกเหนือจากนั้นจะขึ้นอยู่กับ เปเปอร์ที่ตีพิมพ์ และ Work Footprint ที่ตัวเองสร้าง

จุดคุ้มทุนของ “ทุนรัฐบาล” น่าจะคุ้มในจุดนึง แต่เมื่อคนเราเก่งขึ้นเรื่อยๆในระยะเวลาที่ผ่านไป นักเรียนทุนอาจจะรู้สึกว่าผลตอบแทนที่ได้อาจจะได้ต่ำกว่าศักยภาพตัวเอง

สุดท้ายความคุ้มค่าของทุนรัฐบาลของผู้จะรับทุน อาจจะอยู่ที่ว่าในช่วงรับทุนและช่วงใช้ทุน งานจะตอบโจทย์ชีวิตผู้รับทุนไหม แต่อย่างไรก็ตามอย่างน้อยจำนวนเงินที่ให้นักเรียนทุนในแต่ละเดือนควรจะปรับให้เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจริงในโลกที่ค่าครองชีพพุ่งสูงขึ้นมาก (ยังไม่นับในมุมมองความคุ้มค่าของผู้ว่าจ้างที่ลงทุนไป)

มีเพื่อนเก่งๆหลายคนที่ยังอยู่ในระบบและกำลังอยู่ในช่วงใช้ทุนคืน มีรุ่นพี่บางคนยอมจ่ายเพื่อ Break สัญญาทุน สุดท้ายถ้าระบบไม่ตอบโจทย์เค้า เค้าก็จะสร้างระบบนิเวศน์ของเค้าที่ทำให้เค้ารู้สึกอยู่แล้ว Happy ที่สุด..