บันทึกเหตุการณ์แผ่นไหวที่ไทย: 28 มีนาคม 2025

บันทึกเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่ไทย: 28 มีนาคม 2025

หลังๆไม่ค่อยได้มีเวลาเขียนเพจเพราะเริ่มกลับมาทำงานจากที่ไทยกับนั่งแก้ Thesis ป.เอกให้จบ (หลังเลิกงาน และ เสาร์ อาทิตย์) ผ่านไป1วันเริ่มตกตะกอนสิ่งที่เกิดขึ้น ขอบันทึกเหตุการณ์้ทื่เกิดขึ้นเมื่อวาน เมื่อวานนั่งทำงานอยู่ชั้น 38 (แถว MRT เพชรบุรี) อยู่ดีๆ มีความรู้สึกบ้านหมุน รู้สึกว่าตึกสั่น คุยกันไปสักพัก มีน้องคนนึงตะโกนว่า “น่าจะเป็นแผ่นดินไหว” “ทุกคนหลบใต้โต๊ะ“

ตอนนั้น ไม่รู้จริงๆว่าหลบใต้โต๊ะ หรือ วิ่งลงจะดีกว่ากัน หลาย Scenario แว้บเข้ามาในหัวไวมาก แต่ผมดูแล้วเหมือนยังไม่น่ามีอะไรจะหล่นลงมาใส่หัว ผมเลยตะโกนบอกกับเพื่อนว่า “วิ่งลงไหมครับ” มีเพื่อนที่ทำงาน 2 คน เริ่มวิ่งลงไป

เสี้ยววิตอนนั้นคือกลับมาทำงานไม่ได้แน่ๆ เลยหยิบโน้ตบุ้ค กับกระเป๋าตัวเองเตรียมจะวิ่งลงมา (เป็นการเก็บของกลับบ้านที่เร็วที่สุดในชีวิต) แล้วตะโกนอีกรอบว่า “วิ่งลงไหมครับ” หันจะไปหาเพื่อนร่วมทีมที่ยังเหลืออยู่ ไม่เจอใครเลย คิดว่าเค้าคงแยกย้ายเข้าห้องประชุมไปแล้ว (มารู้ทีหลังบางคนอยู่ห้องน้ำตอนนั้น กับครึ่งนึงยังหลบอยู่ใต้โต๊ะ)

ตอนนั้นเริ่มตัดสินใจวิ่งลงมา ไปเจอน้องคนนึงที่เริ่มวิ่งไปก่อนหน้านั้น วิ่งไปสองชั้น คนที่อยู่จากชั้นต่ำกว่าเริ่มมาออที่บันได กลัวน้องจะ panic เลยชวนน้องคุย (จำได้คร่าวๆว่าตบไหล่น้อง กับบอกว่า ไม่เป็นไร น่าจะหายแล้ว คุยไปคุยมาน้องเริ่ม Update งานให้ฟัง) คุยไปสักพักน้องดูโอเค เลยบอกว่าน้องคนนั้นว่าขอโทรบอกที่บ้านก่อน เลยโทรหาพ่อด้วยเสียงที่เรียบที่สุด ไม่อยากให้เค้า Panic เพราะจุดนั้นมันทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ พ่ออยู่กับแม่ที่ต่างจังหวัดบอกว่าปลอดภัยดี โทรหาพี่สาวสามสี่รอบไม่ติด เลยเริ่มโทรหาพี่ร่วมงาน แต่ตอนนั้นคือโทรไม่ติดแล้ว

ลงไปได้ประมาณ 10 ชั้น เริ่มมีเสียงหวอจากตึก ระหว่างชั้นประมาณ 20 ปลายๆ เหมือนจะมี wallpaper หลุดลงมา และหวอเริ่มดังขึัน ตอนนั้นจำไม่ได้ว่าหวอพูดว่าอะไร แต่คนเริ่มวิ่งลงเร็วขึ้น และเริ่มได้ยินเสียงจากชั้นบนตะโกนลงมาให้ว่าเร็วๆ สุดท้ายเป็นการลงบันได 38 ชั้น ที่ไวที่สุด โดยรู้สึกว่ามันนานที่สุด ... พอถึงข้างล่างเจอเพื่อนอีกสองคน เลยเริ่มส่งเข้าไลน์ลุ่มบริษัทว่า 3 คนนี้ปลอดภัยดี และค่อยๆไปทยอยรวมตัวกับเพื่อนคนอื่น

สุดท้ายเพื่อนๆ และครอบครัวทุกคนปลอดภัยดี เลยนั่งมอไซด์กลับบ้าน (คิดว่าถ้าไม่ได้กลับตอนนั้น กลับไม่ได้แน่ ขอบคุณพี่วินมอเตอร์ไซด์ที่ไม่ได้ชาจแพงกว่าปกติครับ) ระหว่างนั่งมอไซด์คุย update กับทีมที่ UK กับฝากงานไปด้วย กลับถึงบ้าน อาบน้ำ ฟังข่าว และส่งอีเมลให้ลูกค้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น.. (สุดท้ายยังโดนแซวจนตอนเช้า)

ตอนนั้นมีความคิดแว้บเข้ามาในหัวนอกจากคนรอบข้างเราโอเคไหมคือ “ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาพ่อแม่ พี่เราจะโอเคไหม” “ยังไม่อยากตาย ป.เอกยังไม่จบเลย” “คนที่อยู่คอนโดเราจะปลอดภัยไหม” (ตอนนั้นที่วิ่งลงมาเรื่องสินทรัพย์คือไม่มีอยู่ในหัวเลย)

ขอให้ทุกคนปลอดภัยครับ และหวังว่าผลกระทบครั้งนี้จะน้อยที่สุดสำหรับทุกคนครับ