บทเรียนในวัย 33

หลังจากที่อายุตัวเองเริ่มเข้าเลข 30 ผมได้หยุดนับอายุตัวเองไปสักพัก รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปสามปีแล้ว เลยถือโอกาสที่จะเริ่มกลับมา Reflect ตัวเองอีกครั้ง ซึ่งแต่ละคนจะมีโจทย์ชีวิตของแต่ละคนที่ไม่เหมือนกัน

บทเรียนจากวัย 33:

- ต่อให้เราเป็นตัวเองในเวอร์ชั่นที่ดีที่สุดที่เราจะเป็นได้ มันก็จะมีคนที่ไม่ชอบเราอยู่ดี มันเลยทำให้รู้ว่าเราคงไปเปลี่ยนทัศนคติคนอื่นไม่ได้ ซึ่งการที่เราเป็นตัวเรา ก็จะมีคนที่เห็นด้วย และ ไม่เห็นด้วย พอรู้ข้อนี้แล้วมันเลยทำให้แคร์สายตาคนรอบข้างน้อยลง และ ไม่ค่อยสนใจว่าคนอื่นจะมองเราผิดหรือมองเราถูก

- เป็นวัยที่สุขภาพตัวเองเริ่มจะไม่เหมือนเดิม ถ้าดูแลตัวเองไม่ดีพอ

- เริ่มคิดว่าไม่จำเป็นต้องผูกความสำเร็จกับอายุ ว่าอายุนี้ต้องมีอะไร สำเร็จอะไร (แต่ยังวางเป็นเป้าหมายหลวมๆแทน ที่ไม่มีอายุมาเป็นตัวกำหนด Milestones)

- ต่อให้เราตัดสินใจได้ดีที่สุดในหลายๆช่วงในช่วงนั้น สุดท้ายมันก็จะมี Factor ภายนอกที่เราควบคุมไม่ได้อยู่ดี

- ต้องระวังร่องความคิดของตัวเองที่ไม่เกิดประโยชน์

- ถ้าอยากออกจาก Comfort Zone บางทีต้องล้มให้เป็น ประสบการณ์ยังเป็นสิ่งสำคัญ ยังเป็นวัยที่ลองทำแล้วไม่สำเร็จ ดีกว่าการที่กลัวแล้วไม่ได้ทำ

- เห็นตัวเองชัดขึ้นเรื่อยๆ และเป็นวัยที่ต้องยืดหยัดความต้องการของตัวเองในบางครั้ง

- เลิกเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น เข้าใจว่าทุกคนก็มีทางเป็นของตัวเองที่มันเป็นปัจเจก

- มองตัวเองเป็น Global Citizen มากกว่าอยู่ประเทศใดประเทศนึง (ประเทศอังกฤษค่อนข้างนิ่งหลัง Brexit และ Covid)

- เป็นวัยที่อกหักแล้วยังเจ็บอยู่ แต่วันรุ่งขึ้นสามารถลุกขึ้นมาทำงานต่อได้ปกติ อารมณ์มันถูกกลบด้วยการเข้าใจโลกมากขึ้น

- การจากลาและความตายของคนรอบข้าง จากอายุ และ การเจ็บป่วย เหมือนจะเป็นเรื่องที่เข้าใจได้มากขึ้น และการจากลาในบางครั้งสามารถทิ้งบทเรียนชีวิตให้เรา

- เริ่ม Manage ภาพกว้าง มากกว่า Manage แนวลึก ทั้งในการใช้ชีวิตและการงาน

- เห็นโอกาสลอยไปลอยมารอบตัวชัดขึ้น แต่เริ่มเห็นจังหวะว่าถ้ารอให้มันโตอาจจะดีกว่าในระยะยาวที่ไปเร่งเก็บเกี่ยวมัน

- เงินเริ่มสำคัญน้อยลงมากขึ้นเรื่อยๆ แต่สิ่งที่สำคัญมากขึ้นเรื่อยๆกลับเป็น การได้มีความสุขในสิ่งที่ตัวเองทำ, Passion และ ความสัมพันธ์

- ปัญหาที่เจอในชีวิตเริ่มมีความ Complexity และซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ และไม่ใช่ปัญหาทุกปัญหาจะแก้ได้ บางทีอาจจะต้องอยู่กับมันให้เป็น 

- เวลาเดินไปเรื่อยๆ ย้อนกลับไปไม่ได้

- รู้สึกว่าบางเรื่องถ้าเห็นคนละมุมจริงๆ ไปเถียงว่าใครผิดถูก อาจจะไม่มีประโยชน์

- บางทีการยอมแพ้ให้เป็นในบางเรื่อง สำคัญพอๆกับการดิ้นรนให้สู้ต่อในเรื่องที่ไม่คุ้ม

- เปลือกในและแก่นของคน สำคัญกว่าเปลือกนอก และหัวโขน